تبلیغات

پایگاه اطلاع رسانی شیعیان

امان از هجر بی پایان مهدی * غروب جمعه و هجران مهدی * امان از آن زمانی كه بیفتد * به روی نامه ام چشمان مهدی * دلش میگیرد و با چشم گریان * بگوید این هم از یاران مهدی

 
 
موضوعات سایت
قرآن
تفسیر سوره یس

نهج البلاغه
خطبه بدون الف
خطبه بدون نقطه

صحیفه سجادیه
نیایش برای طلب آمرزش گناهان‏
نیایش و دعا برای پدر و مادر

شیعه شناسی
آغاز پیدایش شیعه و کیفیت آن
تاریخچه شیعه
دلایل اثبات مکتب شیعه
غدیر حقیقتی انکار نشدنی

وهابیت
شبهات و پاسخ به آن ها
بنیان گذاران عقائد
فتوای وجوب تخریب قبور ائمه
فتوای تکفیر شیعیان
پشت پرده وهابیت
فتواهای خنده دار
تصاویری از جنایات

بیانیه های مراجع تقلید
آیت الله وحید خراسانی
آیت الله سیستانی

پیامک (SMS)
درباره حضرت مهدی
مناسبت های مذهبی

برخی از احکام شرعی
گوش دادن به موسیقی


پاسخ به شبهات فاطمیه

چرا حضرت علی (علیه السلام) از همسرشان دفاع نکردند؟

چرا با وجود حضرت علی (علیه السلام) حضرت فاطمه (سلام الله علیها) پشت در رفتند؟

آیا حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از شیخین (عمر و ابوبکر) راضی شدند؟

آیا خانه های مدینه در های چوبی داشت؟

آیا فقط تهدید به آتش زدن خانه انجام گرفته است؟

آیا شهادت محسن با این سخن پیامبر که خطاب به فاطمه زهرا (س) فرمود: تو نخستین کس از اهل بیتم هستى که به من ملحق مى‌شوی، در تعارض نیست؟

آیا عمر بن خطاب به حضرت زهرا جسارت کرده است؟

چرا بنی هاشم و انصار از حضرت زهرا (سلام الله علیها) دفاع نکردند؟


از ولادت تا ظهور

یا مهدی

زندگی نامه
دعاها و زیارات
شعر ها
اسامی و القاب
نشانه های ظهور
دوران غیبت

جستجو


ذکر ایام هفته


شهادت زهرا افسانه نیست

 شهادت
دانلود کلیپ صوتی کوتاهی از بررسی جریان و حوادث شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) به نقل از کتب معتبر اهل سنت و دلیل صبر حضرت علی (ع) بر این حادثه

تعظیم شعائر حسینی

 شهادت
مجموعه ای از کلیپ ها و سخنرانی هایی کوتاه از مراجع عظام و علما درباره تعظیم شعائر حسینی و بررسی برخی هجمه های وارد بر نحوه عزاداری + کلیپ مداحی و روضه خوانی

کلام نور


پایگاه اطلاع رسانی تشیع



پاسخ اینترنتی به شبهات ، مسائل شرعی و مطالب و کلیپ های درخواستی

ارسال پیام و درخواست از ما

زندگی نامه امام حسن عسگری (علیه السلام)

 ابو محمد حسن بن على امام یازدهم از ائمه اثنى عشر(ع)و سیزدهمین معصوم از چهارده معصوم(ع)است.

پدر بزرگوارش امام هادى(ع)هنگام تولد فرزند، شانزده سال و چند ماه بیشتر نداشت.مادرش بانویى صالحه و عارفه به نام سوسن یا حدیثه یا سلیل بود.

 تولدش به اختلاف روایات در ماه ربیع الاول یا ربیع الآخر سال 231 یا 232 ه.ق. و بنا به اكثر روایات در مدینه اتفاق افتاده است. (بعضى ولادت ایشان را در سامرا دانسته‏اند ولى صحیح نیست.)

 22 یا 23 سال داشت كه پس از وفات پدر بزرگوارش امام هادى(ع)(254 ه.ق.)به امامت رسید و در هشتم ربیع الاول سال 260 ه.ق. در حدود 28 یا 29 سالگى وفات یافت و در خانه خود و جوار قبر پدر خویش در سامرا به خاك سپرده شد.(آستانه سامرا)

 در شمایل آن حضرت آورده‏اند كه رنگش گندمگون، چشمانش درشت و سیاه، رویش زیبا، قامتش معتدل و اندامش متناسب بود و با آنكه جوان بود مشایخ قریش و رجال و علماى زمان را تحت تأثیر خود قرار مى‏داد.دوست و دشمن به برترى او در علم و حلم و جود و زهد و تقوى و سایر مكارم اخلاق اذعان داشتند.

 چون او و پدر بزرگوارش امام هادى(ع)در محله عسكر(قرارگاه سپاه)در شهر سامرا زندگى مى‏كردند به عسكرى لقب یافتند و نیز این دو امام مانند امام جواد(ع)به احترام جد بزرگوارشان على بن موسى الرضا(ع)به ابن الرضا مشهور بودند.عثمان بن سعید عمرى و بعد از او پسرش محمد بن عثمان پیشكار و دربان آن حضرت بودند.

 مدت كوتاه حیات امام به سه دوره تقسیم مى‏گردد: تا چهار سال و چند ماهگى(و به قولى تا 13 سالگى)از عمر شریفش را در مدینه بسر برده، تا 23 سالگى به اتفاق پدر بزرگوارش در سامرا مى‏زیسته(254 ه.ق.)و تا 29 سالگى یعنى شش سال و اندى پس از رحلت امام دهم(ع)در سامرا،  ولایت بر امور و پیشوایى شیعیان را بر عهده داشته است.

 امام هادى(ع)پسر دیگرى به نام ابو جعفر محمد داشت كه بنا به برخى روایات از جمله روایتى كه شیخ طوسى در كتاب الغیبة آورده مقرر بود امامت شیعه به او برسد و امام دهم به امامت او اشارت فرموده بود(و قد كان أشار إلیه و دل علیه).محمد بن على مردى با ورع و پارسا،داراى جلالت قدر و نبالت شأن و مورد احترام اصحاب پدر خویش بود.اما این پسر در زمان حیات امام از دنیا رفت و بعضى از شیعیان از این بابت به اندیشه فرو رفتند. از جمله ابو هاشم داود بن قاسم جعفرى گوید من در این اندیشه بودم كه امام هادى فرمود بلى خداوند بجاى ابو جعفر ابو محمد را امام قرار داد همچنانكه درباره اسماعیل فرزند امام صادق(ع) و امام كاظم(ع)چنین شد.این روایت یكى از روایات مهم دال بر نص امامت امام حسن عسكرى(ع)است.

 مزار محمد بن على در یك فرسخى سامرا زیارتگاه مسلمین است و پس از مرگ نیز كرامات و خوارق عاداتى به او نسبت مى‏دهند.اعراب براى او معجزاتى قائل هستند و سوگند دروغ به او یاد نمى‏كنند.

 امام دهم را برادر دیگرى بود به نام جعفر كه نزد شیعیان به لقب كذاب معروف شد.بعد از آنكه امام حسن عسكرى(ع)از سوى پدر به امامت منصوب گردید(بعد از فوت محمد بن على)جعفر مدعى وى گردید و شروع به كارشكنى و توطئه‏گرى و فتنه‏انگیزى بسیار نمود و بعد از رحلت حضرت امام حسن عسكرى(ع)هم دعوى امامت كرد و منكر وجود امام غایب(عج)شد.

 در حوادث رجب سال 255 ه.ق. گفته‏اند كه دو تن از سادات علوى حسنى به نام عیسى بن جعفر و على بن زید در كوفه خروج كردند و عبد الله بن محمد بن داود بن عیسى را در آن شهر كشتند و عده‏اى به سبب قتل عبد الله بن محمد گرفتار و زندانى شدند.یكى از این اشخاص ابو هاشم داود بن قاسم جعفرى است كه روایت مى‏كند شبى امام حسن عسكرى(ع)و برادرش جعفر را به زندان آوردند و جعفر زارى و بى‏قرارى مى‏كرد ولى حضرت عسكرى(ع)او را ساكت مى‏نمود.در روایت مذكور آمده است كه متصدى زندانى كردن امام، صالح بن وصیف یكى از سرداران معروف بوده است.

 آن حضرت مدتى از ایام حبس خود را نزد شخصى به نام على بن اوتامیش(كه در تلفظ آن اختلاف است)گذراند و این مرد با همه شدت بغض و عداوت به آل محمد پس از یك روز از مشاهده احوال امام از پیروان و معتقدان ایشان گشت.مى‏گویند عباسیان و منحرفان از آل محمد(ص)بر صالح بن وصیف فشار آوردند كه بر امام در زندان سخت بگیرد و او گفت دو تن از شریرترین افراد را مأمور این كار كرده است اما با دیدن حسن بن على تحول یافته و روى به عبادت و نماز آوردند.وقتى علت این تغییر حالت را از ایشان پرسیدم گفتند از فیض دیدار امام به این سعادت رسیده‏ایم، او تمام روزها را روزه مى‏گیرد و هر شب تا بامداد به نماز ایستاده است، با هیچكس سخن نمى‏گوید و جز عبادت به كارى دیگر نمى‏پردازد، مهابت او بدان حد است كه وقتى به ما نگاه مى‏كند به لرزه مى‏افتیم و خود را به كلى مى‏بازیم.

 جماعتى روایت كردند كه در مجلس احمد بن عبید اللّه بن خاقان عامل خراج و رئیس املاك شهر قم صحبت از آل على(ع)كه در سامرا به سر مى‏بردند به میان آمد.او گفت: از علویان كسى را در عفاف و حسن سیرت و رفتار و شرف و احترام در خاندان خود و بنى هاشم و نزد خلیفه چون حسن بن على بن محمد(ع)ندیدم.او بر قاطبه بنى هاشم مقدم بود و مقام و منزلتى والاتر از سایر مشایخ قریش و دولتمردان و سران سپاه و وزیران و كارمندان دولت و همه مردم سامرا داشت و همه با او به حرمت رفتار مى‏كردند.روزى در مجلس رسمى پدرم ایستاده بودم كه پرده‏داران گفتند: ابو محمد ابن‏الرضا بر در است.پدرم با بانگ بلند گفت: راه را باز كنید تا بیاید.من تعجب كردم كه چطور جرأت كردند از كسى با كنیه نزد پدرم نام ببرند.جز خلیفه و ولیعهد او یا كسانى كه از خلیفه درباره آنها امر صادر شده بود هیچكس را با كنیه نزد پدرم نام نمى‏بردند.پس مرد جوانى با چهره‏اى گندمگون و چشمانى درشت و سیاه و قامتى معتدل و رویى زیبا از در درآمد.او را هیأتى نیكو و جلالى چشمگیر بود.پدرم تا او را دید از جاى برخاست و به سوى او رفت.ندیده بودم چنین رفتارى با كسى كرده باشد.وقتى به او رسید در آغوشش كشید و روى و سینه و شانه‏هایش را بوسید و دستش را گرفته بر مصلاى خود نشانید و خود پهلوى او در حالیكه رویش به او بود نشست.هنگام خطاب به او مى‏گفت جان من و پدر و مادرم فداى تو باد و من از رفتار او تعجب مى‏كردم.

 ناگاه حاجب درآمد و گفت الموفق - برادر معتمد - از راه رسید.رسم این بود كه وقتى موفق پیش پدرم مى‏آمد ابتدا مأموران تشریفات و محافظان او داخل مى‏شدند و در دو صف مى‏ایستادند تا وارد شود.پدرم مشغول صحبت بود كه چشمش به غلامان ولیعهد افتاد.پس عرض كرد خدا مرا فداى تو كند آیا میل دارید و اجازه مى‏دهید(از ولیعهد پذیرایى كنم)؟پس به حاجبان گفت ابو محمد را از پشت صفها راهنمایى كنید كه این مرد -یعنى ولیعهد -را نبیند.آنگاه هر دو از جاى برخاستند.پدرم ابو محمد را در بر گرفت و تودیع كرد و او از مجلس بیرون رفت.بعد از نماز عشا كه پدرم كارها و گزارشهاى خود را براى خلیفه مرتب نمود من در برابرش نشستم.پرسید آیا كارى دارى؟گفتم آرى اگر اجازت دهى.گفت اجازه دادم.گفتم مردى كه امروز صبح این همه به او جلال و احترام مى‏نمودى و خود و پدر و مادرت را فداى او مى‏كردى كیست؟گفت اى پسرك من این امام رافضیان حسن بن على معروف به ابن الرضا است و بعد از اندكى سكوت گفت اگر خلافت از دست بنى عباس برود در بنى هاشم هیچكس شایسته‏تر از او براى خلافت نیست.او به خاطر فضل و عفاف و خویشتن‏دارى و زهد و عبادت و اخلاق پسندیده و صلاح شایسته این مقام است.پدرش نیز مردى بزرگ و كریم و بخشنده و اصیل(جزل)و نبیل و فاضل بود.

 احمد بن عبید اللّه افزود از هر یك از بنى هاشم و سران سپاه و دولتمردان و قضات و فقها و سایر مردم كه درباره ابو محمد سئوال مى‏كردم همان پاسخ را مى‏شنیدم و دوست و دشمن در ستایش او متفق القول بودند.یك تن از اشعریان پرسید برادرش جعفر چه جور آدمى است؟احمد گفت: جعفر چه ارزشى دارد كه درباره او سئوال یا با ابو محمد مقایسه شود؟

 روایت مذكور دلیل محكمى است بر اینكه چرا یگانه پسر آن حضرت یعنى مهدى منتظر(عج) را در هنگام وفات آن حضرت از انظار مخفى نگاهداشتند، زیرا در آن زمان خلافت عباسى بر اثر ضعف شدید خلفا و ناشایستگى ایشان سخت در معرض خطر بود و غلامان ترك و دیگر غلامان بر دربار خلافت مسلط بودند و امر و نهى به دست ایشان بود.

 از سوى دیگر در همان سالها شورش صاحب الزنج در بصره و قیام یعقوب بن لیث صفار در ایران روى داد و خلافت سخت در معرض تهدید قرار گرفت.بنا بر این وجود شخص بسیار محترم و بزرگوارى مانند امام حسن عسكرى(ع)و فرزند او براى عباسیان بسیار ناگوار بود چون مى‏دانستند كه اگر حادثه‏اى پیش آید و در آن جمعى از عباسیان از میان بروند هیچكس شایسته‏تر از علویان و در میان ایشان شایسته‏تر از امام و خاندانش براى خلافت نخواهد بود.

 روایت زیر را از ابو الادیان نقل كرده‏اند كه گفت: من خادم امام عسكرى(ع) بودم و رسائل او را به شهرهاى دیگر مى‏بردم و جواب مى‏آوردم.در بیمارى منتهى به رحلت وى هم نزد او رفتم نامه‏هایى را كه نوشته بود به من داد و فرمود به مداین ببرم.من رفتم و بعد از پانزده روز برگشتم اما دیدم بانگ زارى و شیون از خانه امام بلند است و جعفر بن على بر در خانه ایستاده به تعزیت شیعیان پاسخ مى‏دهد.با خود گفتم اگر این مرد امام شده باشد كار امامت دگرگون خواهد شد.در این اثنا خادمى بیامد و به جعفر گفت كار تكفین تمام شد.بیا بر جنازه برادرت نماز بگزار.جعفر و همه حاضران به داخل خانه رفتند.من هم رفتم و امام را كفن شده دیدم.جعفر پیش رفت تا در نماز امامت كند.وقتى خواست تكبیر بگوید ناگهان كودكى با چهره‏اى گندمگون و مویى كوتاه و مجعد و دندانهایى كه بینشان گشادگى بود پیش آمد و رداى جعفر را كشیده گفت: اى عم عقب برو.من براى نماز بر پدرم از تو شایسته‏ترم.جعفر در حالیكه رنگش از خشم تیره شد عقب رفت و آن كودك بر جنازه امام نماز گزارد.او مهدى موعود امام دوازدهم(عج)بود.

تألیفات

 از تألیفات امام عسكرى(ع)تفسیر قرآن(تهران 1268 و 1315 ه.ق.)كه منسوب به امام است از همه معروفتر است.عده‏اى از اجله علماى شیعه این تفسیر را تأیید نموده و آن را از تفسیرهاى منسوب به امام صادق(ع) و امام هادى(ع) مستندتر دانسته‏اند.

 دیگر از آثار امام(ع)نامه‏اى است كه به اسحاق بن اسماعیل نیشابورى نوشته‏اند.دیگر مجموعه حكم و مواعظ و كلمات قصار امام است كه در كتب تاریخ و حدیث ثبت است.اثر دیگر منسوب به امام رسالة المنقبه در مسائل حلال و حرام است كه ابن شهر آشوب در كتاب مناقب از آن سخن گفته است.در همین كتاب به نقل از خیبرى در مكاتبات الرجال قطعه‏اى از احكام دین منسوب به امام هادى و امام عسكرى(ع)منقول است.به علاوه احادیث و ادعیه بسیار از آن حضرت روایت شده است.

منابع‏

 بحار الانوار، ج 50

 اعیان الشیعة، ج 2

 تاریخ طبرى‏

 تاریخ كامل، ابن اثیر

 الذریعة، 4/285، 293

 وفیات الاعیان، 1/372

 نور الابصار، مؤمن شبلنجى‏

 نزهة الجلیس و منیة الانیس، 2/120

به نقل از : نرم افزار نور2.5


مطالب پیشین


اطلاعات سایت

 

آمار بازدیدكنندگان
كل :



دانلود کلیپ
آیت الله خویی
آیت الله وحید خراسانی
آیت الله تبریزی
آیت الله بهجت
آیت الله خامنه ای
آیت الله مجتهدی
آیت الله صافی گلپایگانی
آیت الله سید محمد شیرازی
آیت الله سید صادق شیرازی
آیت الله سیدان
آیت الله بهاء الدینی
آیت الله سبحانی
آیت الله جوادی آملی
آیت الله مکارم شیرازی
آیت الله دستغیب
مرحوم فلسفی
مرحوم کافی
مرحوم خبازیان
علامه عسگری
علامه کرباسچیان
علامه جعفری
علامه طباطبایی
استاد مطهری
شیخ حسین انصاریان
حجت الاسلام هاشمی نژاد
حجت الاسلام افتخار زاده
حجت الاسلام معاونیان
حجت الاسلام فائق
حجت الاسلام میرباقری
حجت الاسلام رفیعی
حجت الاسلام قرائتی

اشعار
حضرت امیرالمومنین (ع)
حضرت زهرا (سلام الله علیها)
امام حسین (علیه السلام)
حضرت امام رضا (علیه السلام)
حضرت مهدی (عج)

زندگی نامه معصومین
حضرت محمد(ص)
حضرت امیرالمومنین (ع)
حضرت زهرا (سلام الله علیها)
امام حسن (علیه السلام)
امام حسین (علیه السلام)
حضرت امام سجاد (علیه السلام)
امام محمد باقر (علیه السلام)
امام جعفر صادق (علیه السلام)
امام موسی کاظم (علیه السلام)
حضرت امام رضا (علیه السلام)
حضرت امام جواد (علیه السلام)
حضرت امام هادی (علیه السلام)
امام حسن عسگری (ع)
حضرت مهدی (عج)

اخبار شیعیان

پابرهنه و محجبه شدن ملکه انگلیس در امارات + تصاویر
کسی که به حضرت زهرا (سلام الله علیها) جسارت کند، کافر است
تصویری منتشر نشده از آیت الله سید علی سیستانی
انتقاد آیت الله جوادی ‌آملی از برخی بزرگان اهل ‌سنت
آیت الله سید صادق روحانی: ما در مورد اصل ولایت و امامت جان خود را فدا می کنیم اما با هیچ کس سازش نمی کنیم
ایراد آیت‌الله جوادی‌آملی بر منشور حقوق بشر
adapt: www.shia-news.com


نظر سنجی
به نظر شما كدام یك از گزینه های زیر به تشیع ضرر بیشتری زده اند ؟





العلماء باقون ما بقی الدهر

مراجع تقلید

آیت الله حاج شیخ حسین وحید خراسانیآیت الله سید علی سیستانیآیت الله محمد تقی بهجت آیت الله سید علی خامنه ایآیت الله لطف الله صافی گلپایگانیآیت الله علی صافی گلپایگانیآیت الله سید صادق شیرازی

پیوند ها

موسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر
وحدت و تفرقه
کوثر (حضرت فاطمه زهرا)
پایگاه پاسخگویی به سوالات دینی
همه چیز درباره امام عصر (عج)
امام حسن مجتبی (علیه السلام)
مرکز دانلود صوت و فیلم مذهبی
سایت بحار
پایگاه جامع تفسیر صوتی قرآن كریم
پایگاه اخبار علما
یا مهدی
پایگاه فرهنگی آخرین وارث
درد دل با خدا
توحید
پایگاه آموزشی خبریIT گل نرگس
آخر الزمان


صفحه خانگی

Powered By www.tashayo.net | سایت تشیع (شیعه)